Zoo volunteers: Feeding zoo animals

Zoo feeds today

ได้ไปทำอาหารให้หมีควายและหมีขอสมใจอยาก เมนูวันนี้คือวุ้นมะพร้าวแช่เย็น (ใส่น้ำมะพร้าว น้ำตาลทราย ผงวุ้น) และอีกสูตรนึงจะมีไข่แดงโรยหน้าวุ้น เพื่อให้เมนูหลากหลายด้วย

ทีมอาสาของวันนี้ มี เหมย กวาง มายด์ อิ๊ง (เอกอังกฤษ) และ อายกับแป้ง (เอกชีววิทยา ปี 4) พวกเราใช้เวลาช่วงเช้านั่งตุ๊กๆและขี่มอเตอร์ไซค์ไปเจอกันที่สนง.วิจัยของสวนสัตว์สงขลา

คุณยศ เจ้าหน้าที่มาสอนการทำอาหารให้สัตว์และให้ความรู้พวกเราว่าสัตว์ชอบอะไร ไม่ชอบอะไร มีข้อจำกัดยังไงบ้าง ต้องระวังเรื่องอะไร

หมีขอกับหมีควายอายุมากแล้วร่วม 20 ปี ฟันไม่ค่อยดี จึงต้องกินของนิ่มๆ เช่นกล้วยและวุ้นมะพร้าว (รสชาติดีด้วยนะ พวกเราชิมกันแล้ว) แต่ต้องระวังเรื่องน้ำตาล คุณยศบอกว่าเอาแค่ให้มันมีรสหวานหน่อยเดียว เพราะสัตว์กินหวานมากก็ไม่ดีกับสุขภาพ (เหมือนกันคนนั่นแหละ)

เมื่อก่อนหมีเคยได้รับมะพร้าวเป็นลูกๆ เพื่อให้มันได้กัดและฉีกเอาเอง แต่ตอนนี้ไม่ได้แล้ว พอฟันไม่ดีนี่หากเสริฟลูกมะพร้าว จะทำให้มันปากเยินได้ 

ส่วนองุ่นที่เห็น เจ้าหน้าที่จะเอามาแช่แข็งในน้ำเฮลบลูบอยให้หวานเล็กน้อย เอาไปแช่เย็น และให้ลิงกิน  

เมนูอีกอย่างคือ ถั่วเขียวต้มน้ำตาล ให้สัตว์ตระกูล primate ประเภทลิงและชะนี (gibbon)

ไว้ไปเรียนรู้เมนูอาหารใหม่ๆอีกทีวันศุกร์นี้ "งานอาสาไม่เคยจบในครั้งเดียว"

--------------------

หมายเหตุ: ได้ศัพท์คำใหม่ feeds (n.) ซึ่งหากเป็น v. จะชินกันมากกว่าว่าหมายถึงให้อาหาร
เช่น I feed my black cat every day.
แต่เมื่อเติม s ลงไป หมายถึง "อาหารสัตว์"

คำว่า ชะนี ก็เลือนๆไปแล้ว ภาษาอังกฤษเรียกว่า gibbon นี่เอง

Songkhla street arts

Must see, the new street art at the old Songkhla town.

เติบโตมาในสงขลาเป็นเวลาครึ่งชีวิต พาเพื่อนๆทั้งไทยและเทศ นิสิตแลกเปลี่ยนมาเที่ยวก็บ่อย แต่ก็ยังพูดได้ไม่เต็มปากว่ารู้ทุกสิ่งอย่าง

ปิดเทอมนี้เลยถือโอกาสมาซาบซึ้งกับวัฒนธรรมและประวัติศาสตร์ของสงขลาอย่างรู้ลึก รู้จริง ผ่านการอบรมมัคคุเทศก์เฉพาะวัฒนธรรมท้องถิ่น (เมืองเก่าสงขลา) ซึ่งจะใช้เวลาเรียนช่วงเสาร์อาทิตย์ทั้งหมด 16 ครั้ง (92 hr.) ตั้งแต่ 13 มิย. - 2 สค. 58

ที่เที่ยวแห่งใหม่ของเมืองเก่าสงขลาที่ฮอต ฮิต ในหมู่ผู้รักการถ่ายรูป upload ลง FB คงเป็น street arts ซึ่งตอนนี้มี 3 ที่แล้วนะ 

อันแรกนี่คือ "โรงน้ำชาฟุเจา" (เขียนบนกำแพงของร้านน้ำชา) ผ่านไปทีไหน จะต้องเห็นคนมารอถ่ายรูปไม่ว่างเว้น ตอนนี้ดังใหญ่ ได้ลงอนุสาร อสท. แล้วด้วยในฉบับมิย. 58

รูปที่ 2: มีเสียงวิจารณ์จากชาวบ้านเล็กน้อยว่าเป็นภาพหญิงแต่งกายโบราณ แต่ว่ากำลังเล่น smart phone ซึ่งดูไม่เข้ากับเรื่องราวในภาพ (หากจะว่าไปก็เข้ากับยุคสมัยปัจจุบันที่การใช้โทรศัพท์มือถือกลายเป็นเรื่องจำเป็นและแสดงฐานะ --ความคิดเห็นส่วนตัว) 

รูปที่ 3: รูปปั้นกรรมกรแบกกระสอบข้าวสาร ณ โรงสีแดงหับโห้หิ้น ซึ่งเคยเป็นสถานที่ที่ปัจจุบันกลายเป็นจุด check-in ของสาวกคนรักการถ่ายรูป และ pre-wedding outdoor studio สำหรับคู่รัก ที่ขอใช้หลักฉากแดงๆ มาเพิ่มความงามของภาพถ่ายเพื่อความทรงจำ :)

ผักเช้านี้: ขจร on a bus

shopping veggies in a public transport.

ซื้อผักบนรถสองแถว

การเดินทางด้วยรถสาธารณะมีอะไรให้ทำและสังเกตมากกว่าที่คิด เช้านี้ระหว่างนั่งรถสองแถวมามหาลัย
ตาเหลือบเห็นคุณยายพร้อมตะกร้าที่น่าจะนำผักไปขายที่ตลาด นอกจากพริกแล้วก็คุ้นๆว่าอีกอย่างน่าจะเป็น "ขี้เหล็ก" เลยพยายามจะเพ่งดูแบบใกล้ๆ และถามคุณยายว่าใช่ "ขี้เหล็ก" หรือไม่
(ในใจก็จินตนาการไปถึงแกงขี้เหล็ก เย็นนี้เรียบร้อยแล้ว อิๆ)

คุณยายและป้าๆบนรถบอกว่ามันคือ "ดอกขจร" !

เอ่อ...ยังงงๆว่ามันเอาไปทำอะไรได้บ้าง

คุณยายบอกว่าเอาไปใส่ไข่เจียวอร่อยนะ (ความคิดในหัวเรื่องอาหารมื้อเย็นเลยเปลี่ยนไปทันที
 กลายเป็นไข่เจียวดอกขจร :)

ว่าแล้วก็ซื้อซะเลย เอามาฝากเพื่อนๆด้วยดีกว่า
ขอบคุณคุณยายที่ทำให้การนั่งรถเช้านี้มีอะไรให้เรียนรู้ --ดอกขจร

ปล.กลับมาหาความรู้เรื่องดอกขจร เลยรู้ว่ามันมีประโยชน์ถึง 24 ข้อ อาทิ บำรุงตับ ไต หัวใจ และช่วยการขับถ่ายฯ ด้วยนะเออ

--------------

กิจกรรมทำงานได้ : รางวัลเข็มเชิดชูเกียรตินักกิจกรรม ม.ทักษิณ

"เรียนดี(น่าจะ) มีงานทำ แต่กิจกรรมทำงานได้"

ในฐานะอาจารย์ที่ปรึกษา(ฝ่ายบำเพ็ญประโยชน์)ขององค์การนิสิตประจำปี 2557 ขอแสดงความยินดีกับนิสิตนักกิจกรรมทุกคนที่ได้รับรางวัล"เข็มเชิดชูเกียรตินักกิจกรรม 2558" ถือเป็นการให้รางวัลเป็นกำลังใจกับนิสิตที่สละเวลาส่วนตัวเพื่อมาทำงานกิจกรรมส่วนรวมของมหาวิทยาลัยให้สำเร็จลุล่วงไปด้วยดี

ในฐานะคนทำกิจกรรมและเป็นที่ปรึกษาชมรมมาร่วม 10 ปี ไม่ว่าจะเป็นชมรมอาสาพัฒนาชนบท ชมรมอังกฤษเพื่อการพัฒนา ชมรมคนสร้างฝัน และที่ปรึกษาองค์การนิสิต เวลาที่ได้เห็นนิสิตร่วมแรงกันจัดกิจกรรม รู้สึกยินดีกับพวกเค้าที่ได้ฝึกการทำงานซะตั้งแต่ตอนเรียนมหาวิทยาลัย เชื่อแน่ว่าหากพวกเค้าจบไป จะสามารถทำงานได้ดี เพราะได้เรียนรู้กระบวนการทำงานร่วมกัน การแก้ปัญหาเฉพาะหน้าและการเป็นผู้นำผู้ตามที่ดีมาแล้ว

ในฐานะอาจารย์ผู้สอน ดีใจที่เห็นนิสิตเติบโตเป็นพลเมืองที่ดีของสังคมที่ตนเองอยู่ บางคนอาจจะการเรียนไม่ได้เด่นนัก แต่เมื่อมาทำกิจกรรมสามารถแสดงศักยภาพที่ตนเองมีได้อย่างน่าทึ่ง 

มันเป็นส่วนหนึ่งให้เวลาที่มาร่วมงานกิจกรรมของมหาวิทยาลัย แม้จะต้องมาในเวลากลางคืน หรือเสาร์ - อาทิตย์ ก็รู้สึกยินดี มิมีปัญหา หากจะได้มาเห็นความตั้งใจในการทำงานของพวกเค้า 

องค์การนิสิตปี 2557 ภายใต้การนำของนายกลิฟท์ ณัฐพล ทำงานได้อย่างมีประสิทธิภาพและเห็นถึงความทุ่มเทเพื่อความก้าวหน้าของมหาลัย เวลาเปิด FB: TSU SOCIETY และเห็นลิฟท์มาโพสท์แจ้งความคืบหน้าปัญหาต่างๆที่นิสิตเข้าไปบ่น หรือร้องเรียน ได้เห็นการทำงานและวิธีตอบคำถามอย่างสุภาพและมีอารมณ์ขัน ทำให้รู้ว่าทีมงานองค์การฯชุดนี้เลือกคนไม่ผิดจริงๆ 

ขอชื่นชมไปยังทีมงานองค์การฯคนอื่นๆที่ทำงานอย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย และมีรอยยิ้มเสมอ 

ขอบคุณสำหรับชาเย็น เวลาจัดงานต่างๆ (ของชอบของเราเลย อิๆ) 

ขอปรบมือดังๆให้นิสิตนักกิจกรรมทุกคนและนิสิตเอกอังกฤษที่ได้รับรางวัลนี้

แบรี่ ตั้ม กศบ. ปี 4 (ประธานฝ่ายศิลปวัฒนธรรม) 

แตน จอย กศบ. ปี 4

เดือน เฟิร์น เจนจิรา (เอกอังกฤษ ศศบ.ปี 3)

เบเต้ & กลูต้า กศบ. ปี 3 

การจัดงานนี้เมื่อคืน เสาร์ 30/5/58 นอกจากการแจกรางวัลแล้ว ก็ยังมีการแสดงฮาๆจากหนังตะลุงคน ซึ่งเราดูการแสดงอื่นๆของพวกเค้ามาตั้งแต่ตอน ปี 1 จนพวกเค้าจบ แต่ละคนแสดงโดยเก็บมุขมาจากเหตุการณ์ในมหาลัยเอามาล้อเลียนได้น่าหยิกมากๆ 

และการแสดงที่แสนตื่นตา ตื่นใจ ลุ้นไปกับ "มวยไชยา" ที่คว้ารางวัลระดับภาคใต้มาแล้ว ก็ทำให้ผู้ชมนั่งไม่ติดพื้น ร่วมลุ้น กลัวพวกเค้าจะผิดคิว อิๆ 

ขอบคุณภาพสวยๆบางส่วนจากแจ๊ค กิตตินันท์ (ตากล้องประจำองค์การนิสิตที่ช่วยถ่ายรูปให้ และเป็นตากล้องตลอดงานค่ะ ขอชื่นชมผลงานมา ณ ที่นี้)

EM Ball: For Songkhla Lake and us

วันนี้ (เสาร์ 14/3/58) เหล่าอาสาสมัครนิสิตมหาวิทยาลัยทักษิณ จำนวน 50 คน ภายใต้โครงการธนาคารนิสิตจิตอาสาของคณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์: ประจำเดือนมีนาคม 2558 ตอนรักษ์เลสาบด้วย EM Ball มาบำเพ็ญประโยชน์ร่วมกัน 

นิสิตขี่มอเตอร์ไซค์ นั่งตุ๊กๆมาร่วมกันทำ EM Ball ณ วัดโคกเปี้ยว 

ตำบลเกาะยอ โดยมีจุดประสงค์เพื่อนำใช้ในการช่วยบำบัดน้ำเสียในทะเลสาบสงขลา

เป้าหมายของวัดโคกเปี้ยวคือให้ได้ 1 ล้านลูกเพื่อนำไปโยนลงทะเลในวันที่ 5/12/58 

วันนี้ครึ่งเช้าเหล่าอาสาทำกันได้ประมาณ 1000 ลูก

นิสิตหลายคนไม่เคยรู้จักการทำ EM Ball มาก่อน ก็ได้มาเรียนรู้การทำ และยังได้เพื่อนใหม่ต่างวิชาเอก ทั้งเอกไทย เทคโนฯ นิติฯ จิตวิทยา อังกฤษ เศรษฐศาสตร์ พลศึกษา การปกครองท้องถิ่น

กิจกรรมการทำงานอาสา ข้อดีข้อหนึ่งคือ การลดการนึกถึงตัวเอง และรู้จักการเผื่อแผ่ รวมทั้งมีน้ำใจกับคนอื่นและสิ่งแวดล้อม หากนิสิตทำบ่อยๆ จะเป็นการขัดเกลาจิตใจตนให้เป็นคนที่ใครๆก็รักและชื่นชม

สำหรับเรา เป็นการรู้จักลูกศิษย์มากขึ้น นิสิตส่วนใหญ่ที่ทำงานอาสาคราวนี้ไม่ได้เป็นนิสิตที่เคยสอนมาก่อน การได้ทำความรู้จักพวกเค้าซึ่งมีใจอาสา ทำให้เราชื่นใจที่มีนิสิตดีๆ พลังนิสิตจิตอาสามีอยู่จริง แค่มีคนชี้นำ นิสิตก็พร้อมจะทำและสนุกไปกับมัน

หลายคนกำลังมองหางานอาสาฯทำ เราเลยได้ช่องขายสินค้า เอ๊ย ไม่ใช่ ปชส.กิจกรรมอาสาของคณะฯ ต่อไป ครั้งหน้าจะพาอาสาฯไปธนาคารปู และลุยโคลนเก็บฝักโกงกาง

ขอบคุณหนูนาและน้องมน ที่มาเยี่ยมชมและอาสาพานิสิตกลับมหาลัย มา ณ โอกาสนี้

EM Ball: My new voluntary activity

บ่ายวันนี้ (เสาร์ 7/3/58) เราใช้เวลาว่างจากการตรวจข้อสอบquiz วิชา Academic Reading  ไปหัดทำ EM Ball (Effective Microorganism Ball) ที่วัดโคกเปี้ยว ตำบลเกาะยอ  ซึ่งอยู่ห่างจากบ้านไปแค่ 1 กม. 

 ที่นี่ยังต้องการแรงงานจำนวนมากเพื่อผลิตให้ได้ 1 ล้านลูกภายในวันที่ 5 ธันวาคม

นิสิตจากราชภัฏสงขลาจำนวน 15 คน นั่งทำกันอยู่แล้ว หลังจากเราสัมภาษณ์หลวงพี่และแจ้งว่าวันเสาร์หน้าจะมีนิสิตจากมหาลัยทักษิณจะเข้ามาช่วยทำ เราก็ลงมือหัดทำ เพื่อเรียนรู้เอาไว้สอนนิสิตสัปดาห์หน้า (การเป็นครูทำให้ต้องทำตัวรู้มากกว่าลูกศิษย์ และใฝ่รู้ใฝ่เรียน เพื่อว่าจะได้มีเรื่องเล่าจากประสบการณ์จริง แทนที่จะเล่าหรือสอนจากตำรา เพราะนี่คือวิชาสร้างเสริมประสบการณ์ชีวิตนอกชั้นเรียน

แอบดีใจที่การปั้นลูกบอลของเราผ่าน Q.A. (quality assurance) จากหลวงพี่ ซึ่งเดินสำรวจการทำของนิสิต และเมื่อเห็นว่าลูกบอลลูกไหนร้าว ก็จะเอามาให้นิสิตทำใหม่ โอ้ว...ของเรารอดพ้นสายตาแหลมคมของหลวงพี่ ไม่ต้องทำใหม่

ภูมิใจๆ

-----------

ดีใจที่มีกิจกรรมอาสาฯให้ทำใกล้บ้าน เพราะเรากำล้งมองหากิจกรรมบำเพ็ญประโยชน์ที่หลากหลายให้นิสิตได้เลือกทำ (รวมถึงกิจกรรมที่เรายังไม่เคยทำมาก่อนด้วย เวลาเราลงมือทำจะได้สนุกไปกับนิสิตและกิจกรรมที่ทำ อิๆ)

กลับมาจากวัด เราเลยรีบมาเขียนข้อความปชส.เพื่อเชิญชวนนิสิตไปทำด้วยกัน

โครงการธนาคารนิสิตจิตอาสา คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ ประจำเดือนมีนาคม 2558

ขอเชิญนิสิตที่สนใจเก็บชม.กยศ. / สร้างสำนึกรับผิดชอบต่อสังคม ด้วยการทำ EM Ball เพื่อช่วยรักษาสภาพน้ำในทะเลสาบ

เข้าร่วมโครงการรักทะเลสาบด้วย EM Ball 
ณ วัดโคกเปี้ยว ตำบลเกาะยอ อ.เมือง สงขลา

วันเสาร์ 14/3/58 ( 8.30 - 12.00 น.)

มีรถรับส่งและอาหารเที่ยงค่ะ

ทางวัดมีเกียรติบัตรให้อาสาสมัครด้วยนะคะ

หากสนใจหรือมีข้อสอบถาม ติดต่อทาง inbox ได้เลยค่ะ

---------------

ความเดิม: 

ศุกร์ 6/3/58

บางครั้งงานอาสาก็อยู่ใกล้บ้านนิดเดียว ไว้พรุ่งนี้จะปั่นจักรยานไปถามรายละเอียดจากเจ้าอาวาส เพื่อจะได้ชักชวนนิสิตมาช่วยๆกัน

รับอาสาสมัครทำ EM Ball เพื่อช่วยปรับสภาพน้ำในทะเล ของวัดโคกเปี้ยว ตำบลเกาะยอ อำเภอเมือง สงขลา โดยทางวัดตั้งเป้าหมายไว้ว่าจะทำให้ได้ 1 ล้านลูกในปี 2558 (?)

โดยทั่วไปเมื่อพูดถึงงานอาสาฯด้านสิ่งแวดล้อม พวกเรามักจะนึกถึงการปลูกป่าชายเลน เก็บขยะกันเป็นหลัก

การทำ EM Ball จะเป็นตัวเลือกหนึ่งให้เหล่าบรรดาอาสาฯได้เรียนรู้การทำดีเพื่อให้ธรรมชาติอยู่กับเราไปนานๆ

เรียงความ: ประสบการณ์อาสา ณ โสสะ

                                                                                                        31/1/58

หลายๆ คนเกิดมาในครอบครัวที่อบอุ่น มีพ่อมีแม่เป็นผู้เลี้ยงดูและให้การสนับสนุน มีสิ่งแวดล้อมและสังคมที่ดีสำหรับการเติบโต ในขณะเดียวกันก็ยังมีเด็กอีกหลายๆ คนที่เติบโตมาท่ามกลางสภาพแวดล้อมที่แย่ พ่อแม่ทิ้งไป ไม่มีใครเหลียวแล สถานที่สุดท้ายที่พวกเขามาอาศัยคือหมู่บ้านเด็กกำพร้า

                ผมพูดได้เลยว่าผมเป็นอีกคนหนึ่งที่เกิดมาโชคดี มีครอบครัวที่สมบูรณ์ครอบครัวหนึ่งก็ว่าได้ มีโอกาสได้รับการศึกษาดีๆ ทั้งโรงเรียนและระดับมหาวิทยาลัย สิ้นเดือนมกราคมที่ผ่านมาผมโอกาสได้ไปดูการเป็นอยู่ของน้องๆที่หมู่บ้านเด็กกำพร้าแห่งหนึ่งในหาดใหญ่ คือหมู่บ้านเด็กโสสะ ณ สถานที่แห่งนี้ น้องๆจะมาจากหลายๆจังหวัดมาอยู่รวมกันเป็นบ้าน แต่ละบ้านจะมีพี่เลี้ยงคอยดูแล น้องๆเขาเรียกกันว่าแม่ครับ แม่หนึ่งคนประจำในแต่ละบ้านนี้เข้าต้องดูแลเด็กครั้งหนึ่งทีละหลายๆคน คนเพียงคนเดียวดูแลคนหลายๆ คนแน่นอนว่าการดูแลคงจะทั่วถึงยาก  ผมจะเล่าให้ฟังคร่าวๆ นะครับว่าวันนั้นผมไปช่วยแบ่งเบาภาระแม่คนนี้ยังไงบ้าง

                “ พี่ๆ หนูขอขี่คอพี่หน่อย”  เมื่อเดินทางถึงหมู่บ้านครั้งแรกมีน้องผู้หญิงคนหนึ่งตัวเล็กๆ มาขอขี่คอผมครับ ขณะที่น้องขี่คอก็ได้คุยกับน้อง ผมรับรู้ได้ถึงความไร้เดียงสา ความร่าเริงสดใส หลายๆคำถามที่ผมได้ถามไป ผมกลับมาคิดกับตัวเองเสมอว่าเราโชคดีกว่าน้องเขามากๆเลย น้องเขาข้าวเช้าไม่เคยได้กิน ของเล่นก็ไม่มีให้เล่น น้องคนนี้ชื่อ “เพลง” ครับ วันนั้นเขาติดผมมากถึงกับขนาดที่ว่าจะขึ้นรถกลับด้วยครับ

                นอกจากนี้ผมก็ได้ให้น้องคนอื่นๆ เขียนตามคำบอก อ่านนิทานให้น้องเขาฟังบ้าง ให้น้องท่อง A – Z ทายปริศนาจากคำ รวมถึงพับจรวดปาแข่งกับน้องๆ สนุกดีครับ มีน้องๆหลายคนชื่นชอบกีฬาฟุตบอล แต่น่าเสียดายที่น้องเขาไม่มีลูกฟุตบอลให้ฝึกฝนทักษะ

               

เกือบลืมบอกไปครับว่ากิจกรรมครั้งนี้ผมมีโอกาสได้รู้จักกับกลุ่มนิสิตชาวจีนด้วย แต่ละคนก็น่ารักไม่แพ้กับเด็กๆเลยครับ ต้องขอขอบคุณ อ.ดิญะพร  ที่เชิญชวนผม ซึ่งถ้ามีโอกาสและเวลาว่างอีกผมเข้าร่วมแน่นอนครับ

                                                ---------------------------